Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremNiçe ki gamzen oh ura ciğerde ferlenürem

Şikeste zülfüne niçe ki tolaşa gönülümÂdûnun urıcağaz kalbine zaferlenürem

Sözüm lebünden i dilber olur ise şîrînNola çün ağzunı anıcah şekerlenürem

Gönüli âyine kılup güneş yüzüne senünKaçan ki karşu dutam elbete kamerlenürem

Yolunda şükr ile sabra çü cân kuşandı kuşahGem feriştelenürem ü geh hacerlenürem

Ne mâyedür ki bu edvârda nevâsı yohIrâka varsa müberka' ben ana nerlenürem

Nazarda gerçi ki yohdur vücûdumun kadriBu yoh varı dahi öldür ki ben nazarlanuram

Kılur beni ser-i zülfi esîr bir kıl ileEğerçi ben dahi bu ortalıhda serlenürem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hüner lebüne müsellem ki ölü diri kılurBen ana virmeg ile cânumı hünerlenürem

SourceDivan, G 1166: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love