Dil niçesi söylesün dilde ne dil var dururHâli gerek anlaya kimde ki dil var durur

Odun ile cân gerek ki olayidi hevâKendü yalunuz degül âb ile gil var durur

Niçe ki var varlığum kılca visâl ummazamNiçe visâl olısar ortada kıl var durur

Kıldı kaşun eyledi bini hilâl iy begümGörmeyeli anları gözüme yıl var durur

Benliği gerek ala komaya bende nigârBende dimekden âhır neşene bil var durur

Eyle yahışma yâra ki olasın cümle olGörmek ü dimek gerek göz ile dil var durur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Âyinede gördi hâl didi ki rûm ilidürNirde ki fülfül ola hem rûh ü fil var durur

SourceDivan, G 1167: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets