İlâhî şükr sana ki mübeddel oldı bu hâlElümüze tolu virdi felek zülâl-i visâl

Hayâl-i vasi durur şimdi bu dimâğumdaElüme girmez iken hîç dahi hayâl hayâl

Harâm kıldı gözün uyhuyı benüm gözümeHakîkate bahıcah billâh zihî sihr-i helâl

Firâk-ı vaslı visâl-i firâkdan nidemFirâkı kıldı firâk visâli kıldı visâl

Bilün kılı vü lebün kâliyile bir zerreTenümde kalmadı kıl u dilümde kalmadı kâl

Firâkuna niçe döysün nigârâ delü gönülÇü döyimeye gözünün ohına rüstem-i zâl

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Lebün tasavvurı yâhûd hayâli bilününZihî tasavvur-ı bâtıl zihî hayâl-i muhâl

SourceDivan, G 263: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets