Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNûrını görmeyiben anları hâlî didiler

Lebine nokta didiler bu gümân idi yakînBilini benzediben kıla muhâli didiler

Kaşların kavs-ı felek didiler ise ne olaVesme-i nîlisine tîr-i semâvî didiler

Hüsnini lutf-ı İlâhî diyü anar anlarGönülüm ışkıyiçün hükm-i hudâyî didiler

Bedr ayı nisbet iden yüzüne eksük dimişGüneşün nakşını tapunda ribâyî didiler

Derd ile yahdı vü hem gönülümi câdû göziLa'l-i leblerin anun câna müdâvî didiler

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Akl u dilden ağızı vasfını sordum ben dünDiyimezüz bize teng itdi mecâli didiler

SourceDivan, G 670: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets