Tevbeden perhîz kılmah ışk erine pîşedürYârı hoşnûd eylemeklik gönüne endîşedür

Cevr taşını atalı kan ahıdur gözlerümNiçesi döyiser idi bir gönül ki şîşedür

Yil perîşân itdi zülfüni tolaşdı boynunaBu keşâkeşden mazarrat hem yine dervîşed

Şol güneş yüzünde yalguz hâl-i anber göreliBellü bildük ki kara gün dünyâda bî-hîşedür

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cân u gönül azışup zülfünde bile düşdilerÇoh sa'âdet bul dılar yüz rahmet ol azışadur

SourceDivan, G 669: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love