Yürekden kopdı yine birzebâneKi gelmez şerhi anun bu zebâna

Vücûdundan gönül tecrîd olur kiSımarlar ana bir yük söfiyâne

Bu dehri dehrî dirler neyleyelümMuvâfık olımaz bize zemâne

Hayâle düşdi biliyle gönülümAğızıyle düşer cân yüz gümâna

Gönül hâlini yüzüm ayda dururNe hâcet ortada bir tercemâna

Gonul halı sebukdur gozun ileKatı muhtâcdur ratl-ı gerâna

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kenârından kenâr iden gerekdürKi gele şol miyânından miyâna

SourceDivan, G 548: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets