Mən deyən yox, fələk deyən oldusa,Əsdi yellər, gül yanağın soldusa,Dərd əlindən ala gözlər doldusa,Sən ağlama, mən ağlayım, gözəlim!

Uğrunda olmuş ikən sərsəri,Mən öpmədən o qıvırcıq telləri,Dağıtdısa təbiətin yelləri,Sən ağlama, mən ağlayım, gözəlim!

Hanı sənin hər eşqinə, hər gəncəEşq oxuyan qəlbin, sönmüşdür məncə,Bulamayırsa qəlbin artıq əyləncə,Sən ağlama, mən ağlayım, gözəlim!

Bir quş idim gecə-gündüz sizlərə,Yazıq, məni güldürmədin bir kərə...Baxıb indi alnındakı izlərəSən ağlama, mən ağlayım, gözəlim!

Mən baxarkən sən vurduğun yaraya,İndi zalım fələk girdi araya...Bax, xəstə qəlbimlə gəldim haraya,Sən ağlama, mən ağlayım, gözəlim!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice