Sən
Ruhum müdhiş bir qaranlıq içindəÇırpımrkən, imdadıma yetişdin!Fırtmalar ümidimi boğarkənXıznm oldun, fəryadıma yetişdin!
Bir sınıq şəhpərlə çıxmışdım yola,Üzlədigim yeri görmədim əsla;Yorğunluq çökmüşkən qanada, qola,Qüvvət oldun qanadıma, yetişdin!
Azmışdım yolumu, qarşımda ölüm...Yaslara batmışdı gülüm..., bülbülüm.Ölmüşkən əməlim, solmuşkən gülümGözlərinlə sən dadıma yetişdin!8 noyabr, 1913
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/cavad-sen
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mən röyada nazlı yarınTellərini örmüşdüm.
Unudulmuş sevdaSoruyorsan: səni sevdaya salanNerdədir şimdi o qızlar gözəli?
UşaqlığımAltı ya beş yaşında təxminən,Tifli-məsumi, dilxərabi-həzin;
ÜmidiməBənim bu gün cəhənnəmlik duman almış yollarımı,Bir əzrayıl pəncəsi ki, sarmış cansız qollarımı.
Poems by other poets
Ah-ü-zar çəkməkdən, qan ağlamaqdan,Dərdimi yetirdin səksənə könül,
Qara qorxuEy Ağa İbrahim, aya dərdmənd,Yüz fitnə bilən, yüz əlli min fənd
Eşq-məhəbbət ölməyəcəkXalqlar üz-üzə dursa da,Eşq-məhəbbət ölməyəcək...
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigarÖvzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.