ببین ای هفت ساله قره‌العینمقام خویشتن در قاب قوسین

منت پروردم و روزی خدا دادنه بر تو نام من نام خدا باد

درین دور هلالی شاد می‌خندکه خندیدیم ماهم روزکی چند

چو بدر انجمن گردد هلالتبر افروزند انجم را جمالت

قلم درکش به حرفی کان هوائیستعلم برکش به علمی کان خدائیست

به ناموسی که گوید عقل نامیزهی فرزانه فرزند نظامی

Yeddi yaşlı balam, gözümün nuru!Dilimin əzbəri, qəlbim süruru.

Ruzi verdi sənə o pərvərdigar,Üstündə mənim yox, onun adı var.

Bu hilal dövründə gül, eyləmə qəm,Bir neçə gün elə mən də gülmüşəm.

Bədr olan zamanda gözəl hilalın,Nud saçacaq göyə sənin camalın.

Bilik kəsb etməklə dünyanı qazan,Əsmanı oxu ki, məna alasan.

Qaç o sözlərdən ki, mənasız, boşdur,İlahi elmlər öyrənmək xoşdur.

Elə namuslu ol, desin hər görən:"Ağıllı oğluna, Nizami, əhsən! "

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love