Dağların
Əmimoğlu, bu naməni unutma,Yaman artıb kef-damağı dağların.Gün altında parıldayır çiçəklər,Lalələrdir şöy çırağı dağların.
Ağamla etmişdim, Dilcana səfər,Mən piyada, ağam minmişdi kəhər.O qədər axmışdı üz-gözümdən tər,Nəm olmuşdu yol qırağı dağların.
Mən dala qalanda acıqlanırdı,Nə tərimi görüb bir utanırdı,Nə də bu Əfqanı insan sanırdı,Dağılsın qoy belə çağı, dağların.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/coban-efqan-daglarin
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.
Təcnisi-digərÇıxıb gül fəslində seyrə nigarım,Sənalar eylərəm baharü yayə.
KağızıGözləriniz aydın olsun,Gəlibdi yarın kağızı.
Çiçək sevgisiSevimli, nəşəli, dörd-beş yaşında bir sarışın,Mələk baxışlı, gözəl bir qız iştə oynayaraq