Əmimoğlu, bu naməni unutma,Yaman artıb kef-damağı dağların.Gün altında parıldayır çiçəklər,Lalələrdir şöy çırağı dağların.

Ağamla etmişdim, Dilcana səfər,Mən piyada, ağam minmişdi kəhər.O qədər axmışdı üz-gözümdən tər,Nəm olmuşdu yol qırağı dağların.

Mən dala qalanda acıqlanırdı,Nə tərimi görüb bir utanırdı,Nə də bu Əfqanı insan sanırdı,Dağılsın qoy belə çağı, dağların.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring