ای غمت برده شادمانی منبی تو تلخ است زندگانی من

Qəmin, dərdin edib heyran –Ayırmışdır həyatımdan.

به سر تو که با تو نتوان گفتصفت رنج و ناتوانی من

Deyərdim halımı bir dəm,Heyif, yoxdur buna imkan.

از جوانی و حسن خویش بترسرحم کن بر من و جوانی من

Çəkin böylə cavanlıqdan,Məni məhv eylədin, canan.

آن خود دان مرا که جمله توییآشکارایی و نهانی من

Sənindir can, könül vallah, –Nə varsa aşikar, pünhan.

چه بود گر دمی ز روی کمردل در آری به مهربانی من

Nolar ki, yarım olsaydın, –Bu dünyada mənim bir an?!

حاصل آید چو حاضر آیی تومایهٔ عمر جاودانی من

Yolunda hazıram hər dəm –Səninçin mən olam qurban.

فلکی روز و شب همی‌گویدکز غم توست شادمانی من

Fələki söyləyər daim:Qəminlə etmişəm peyman.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets