Dünya mənə tanış gəlir
Məni qınamayın,Dünya mənə tanış gəlir,Elə bil bir dəfəolmuşam buralarda.Onda da belə dəniz vardı,sahil vardı.Min il, yüz min il,nə bilimnə qədər əvvəl olardı.Onda da balıqlar suda,quşlar səmada yaşayırdı,Onda da insan ömrünəlap körpəlikdənbaşlayırdı.Çoxdan gördüyümqarışıq bir yuxu kimiyadıma düşdü.Bir balığı səmaya tullamışdım ki,qanadın var, uç!Ölmüşdü.Bir quşu suya basmışdım ki,qanadın var, üz!Ölmüşdü.Kim hava ilə suyuonların arasında ölümsərhədiylə bölmüşdü...Onda bilmirdim,İndi də bilmirəm,Nə də bilmək istəyirəm.İşdən indicə gəlmişəmOturmuşam, balıq yeyirəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fikret-qoca-dunya-mene-tanis-gelir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Genə dildar səri-kuyi bu gun yadə düşüb,Dili-uftad olub uftadəvu uftadə düşüb.
Sevdiyim, dimədən sellər açılırSevdiyim, dimədən sellər açılır,Hər zaman düşəndə iraq gözlərin.
BaramaUstalar, qulaq verin, tərif edim baramanı,İbtida sərtu çıxmırhi dökürəm baramanı,
Araz diliEyham toru tullayanda Araza*Hörmət səddi tapdanmasın arada.*