Dünya xəritəsinə,Dünyanın altı qitəsinə,yənibir vərəq kağızaBüküb bir fəhlə öz nahar yeməyini.Dürməkdə bir əlcə çörək,Yanında ona münasib yavanlığı.Bir də bu çörəyi qoyan qadınınSəhər öz ərinə göstərdiyi mehribanlığı.Dünyaya bax ortaya qoyulub,bir fəhlə süfrəsi olub.Şerimi də qoyub yarıdaBura tamaşaya çağırıramdünyanı da, insanları da...

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets