Ətəyini tut,silkələyim tut ağacını,tökülsün tut.Tökülsün şirin xatirələr,Tökülsün başımızaötən aylar, illər,ağlar, güləruşaqlıq çağlarımız.Meymun balaları kimigəzərdik budaqları biz.Ağacda yeyərdik,çayda çimərdik,evdə süfrə başındamürgüləyərdik.Yuxuda daxar tut yeyərdik doyunca.qaçardıq,ayağımızı yerə vurub,uçardıqçöllər boyuncaSilkələmə budaqları.Orda uşaqlar var,budaqdan yıxılarbalaca Fikrət, Vaqif, Səhət,Qırılar söhbət.Yaxşı bax,tut dəyibsəbudaqlardauşaqlar olacaq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets