Bu daşı biz qaldırmışıq,Hər küncündən birimiz yapışıb.İndi üçümüzün adı çəkilir,Unudublar birimizi.

O daşın bir küncündəsızım-sızım sızıldayırbirimizin əl izi.

Bu körpünü biz salmışıq,dörd dayaq üstdə.Əllərimizdən güc alıb,taqət alıb,körpü olub durdudayaq üstdə.İndi üçümüzün adı çəkilir,unudublar birimizi.Dayağın birində buza dönüb,birimizin əl izi.

Bu bulağın gözünü biz açdıq,Şırıl-şırıl axıb, gedir dərəyə.Yol keçən hər təşnə adamƏyilib su içəndə hərəyəbir «sağ ol» deyir.O «sağ ol» üçümüzə çatır,birimizə yox.Birimizin «sağ ol»uçaya qarışıb axır…

Dayanbı düşünürəm,Hamı birdən sevinməz ki…Qoy bu dəfə onlar sevinsin,Bu – oyun-oyuncaq deyil,Həyatdır, axı!

Bakı, 08.1998

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets