Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!

Baliğ oldun, gəl rəhimdən içdiyin qani unut!

Verdi rehlətdən xəbər muyi-səfidü ruyi-zərd,

Çöhreyi-gülgyn ilə zülfi-pərişani unut!

Çək nədamətdən göyə dudi-dilin, tök qanlı yaş,

Sərvi-nazik tərkin et, gülbərgi-xəndani unut!

Gör qənimət fəqr mülkündə gədalıq şivəsin,

Etibari-mənsəbü dərgahi-sultani unut!

Çəkmə aləm qeydini, ey sərbüləndi-fəqr olan,

Səltənət təxtinə irdin, bəndü zindani unut!

Lövhi-xatir surəti-cananə qıl ayinədar,

Onu yad et, hər nə kim yadındadır, ani unut!

Məsiyət dərsin yetər, təkrar qıl, döndər vərəq,

Özgə hərfin məşqin et, ol dərs-ünvani unut!

Ey Füzuli, çək məlamət rəhgüzarından qədəm,

Ləhzə-ləhzə çəkdigin bihudə əfğani unut!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love