"Dibaçeyi-namə nami-Mə'bud,
Qəyyumü qədimü həyyü mövcud.

Ol perdəkəşi-hicabi-əsrar
Kim, aləmi yoxdan eylədi var.

Gün güzgüsün eyləyən mücəlla,
Dün türrəsin eyləyən mütərra,

Çün bir neçə həmd toxmun əkdi,
Dərdi-dilini bəyanə çəkdi

Kim, bu mütəhəmmili-bəladən,
Sərgəştəvü zarü mübtəladən

Bir namə ki, məhz dərdü qəmdir,
İzhari-şikayətü sitəmdir,

Ol dilbərə kim, vəfası yoxdur,
Bu aşiqinə cəfası çoxdur.

Ey əhdə vəfası olmayan yar,
Əğyarimə gül olan, mənə xar!

Noldu sənə nəqzi-əhd qıldın?
Sındırmağa əhdi cəhd qıldın,

Tənhalığıma gətirmədin tab
Kim, eylədin arizuyi-həmxab?

Tar oldumu olduğun nişimən
Kim, eylədin onda şəm' rövşən?

İncitdimi dərdi-dil məzacın
Kim, oldu təbibə ehtiyacın?

Pəjmürdəmi oldu sərvi-dücu
Kim, cəhdlə vermək İstədin su?

Bədxahını etdi qəsdi-gülzar
Kim, böylə uruldu rəxneyi-xar?

Nə bim ilə hifzi-gövhər etdin
Kim, bəsteyi-əqdi-şövhər etdin?

Mövcib nə idi məni unutdun,
Tərkim qılıb özgə yar tutdun?!

Hər ləhzə olub güvahi halım,
Xaki-dərinə sirişki-alım

Mütləq güzər eyləməzmi oldu,
Məndən xəbər eyləməzmi oldu?

Aya nə idi bu bivəfalıq,
Biganələr ilə aşinalıq?

Çəkdin yeni yarını kənarə,
Rüxsətmidir indi əski yarə?

Məndən idi möhnətü məlalın,
Xoş oldu ola onunla halın?

Mən əhdü vəfaya aldanırdım,
Əhdində vəfa ola, sanırdım.

Bilməzdim ola zəif rayın,
Nöqsanı ola təmam Ayın.

Göftarın ola mənimlə daim,
Könlün ola özgə ilə qaim.

Zahirdə mənimlə olasan yar,
Batində tutasan özgə dildar.

Səndən mən olam cahanda bədnam,
Bir namü nişanı yox ala kam.

Mə'zursan, ey nigar, mə'zur!
Bu dövr ilədir zəmanə məşhur.

Gül qönçəliyində xar iləndir,
Açılsa bir özgə yar iləndir.

Əslində tikan çəkər əzabın,
Fəslində həkim alır gülabın.

Ey arizuyi-dili-figanın,
Qəhri çoxü mehri az nigarım!

Ey adı olan vəfada məzkur,
Cismimdəki can, gözümdəki nur!

Sevdayi-dimağımın əlacı,
Bazari-cünunumun ravacı!

Sən mehrcəmalü məhcəbinsən,
Qayətdə lətifü nazəninsən.

Mən xarmizacü xak xuyəm,
Bəs tündzəban, tirəruyəm.

Sən hali-dil ilə eyləyib ar,
Dersən ki: "Sənə nə nisbətim var?"

Mən həm sənə söylədim müvafiq
Kim, mən sənə, sən mənə nə layiq?

Mən xud olubam xəyala qane,
Sən layiqin istəsən, nə mane?

Əmma mənü səndən özgə çoxdur
Kim, sözləri bizdən özgə yoxdur.

Gördükdə mən eyləyən vəfayı,
Bildikdə sən eyləyən cəfayı,

Aya kimə bivəfa deyərlər?
Kimin işini xəta deyərlər?

Yaxşımıdır eyləmək yaman ad
Kim, qılmaya kimsə xeyr ilə yad?

Son gərçi tutub xilafi-adət,
Bir özgəyə bağladın iradət,

Çoxdur sənə mən kimi cigərxun,
Hər kimə ki, baxdın, oldu məcnun.

Mən kim, kəsəyin derəm səlamı,
Səndən çakəyin bu intiqamı,

Tutmaq dilərəm sənin kimi yar,
Əmma əcəb, ər sənin kimi var?!

Peyvəndini qeyr ilə eşitdim,
Billah ki, bəsi təəccüb etdim.

Ey çeşmeyi-abi-zindəgani!
Sən canım içindəsən nihani!

Bir ləhzə gözümdən olmadın dur,
Vəslin necə oldu qeyrə məqdur?

Gər İbni Səlama nuri-Leyli
Bir vəch ilə eyləmiş təcəlli,

Leylidən olan xəyalı görmüş,
Öz vahiməsilə eyş sürmüş,

Leyli deməsin, mənə qərindir
Kim, ona xəyalı həmnişindir.

Məcnundan edərmi ol cüdalıq
Kim, qeyr ilə edə aşinalıq?

Ey gövhəri-tac, taci-tarək!
Məqsuduna yetdigin mübarək!

Əshab yığıb, tərəb qılıb şad,
Bu xeyr işi eyləyəndə bünyad,

Çox zövq ilə çəkdim intizarı
Kim, yad edesən məni-figan.

Sən xud demədin ki, bir qulum var,
Boynunda təriq ilə yolum var.

Gər sandın isə ki, bihüzurəm,
Şayisteyi -sərvəti-sürurəm,

Şərt idi mənə həm etmək e'lam,
Ta mən həm alam bu bəzmdən kam.

Lillahilhəmd əlim degil dar,
Can kimi nüquda qüdrətim var.

V'ər sandın isə ki, natəvanam,
Azürdeyi -möhnəti-cəhanam,

Həm şərt idi üzr qılmaq irsal,
Etmək məni bir soz ilə xoşhal.

Nə böylə edib, nə öylə, ey gul,
Yaxşımıdır eyləmək təğafül?!

Ey canım içində cana düşmən!
Hər necə ki, düşmənəm sənə mən,

Ayini-qədimini unutma!
Min yar tut, özgə xuy tutma!

Qeyr ilə olanda şadü xürrəm,
Təqribilə yad qıl bizi həm.

Nəqş et bu mürabbe'i hərirə,
Gör onu, bizi gətir zəmirə:

Mürəbbe'

Qeyr ilə hər dəm nədir seyri-gülüstan etdigin?
Bəzm edib, xəlvət qılıb, yüz lütfü ehsan etdigin?
Əhd bünyadın mürəvvətdirmi viran etdigin?
Qanı, ey zalım, bizimlə əhdü peyman etdigin!?

Ləhzə-ləhzə müddəilər pəndini guş eylədin,
Qanə-qanə qeyr cami-şövqümi nuş eylədin,
Varə-varə əhdü peymanı fəramuş eylədin,
Qanı, ey zalım, bizimlə əhdü peyman etdigin!?

Qeyrə salıb mehrini bizdən sovutdun aqibət,
Tərki-mehr etdin, təriqi-zülm tutdun aqibət,
Əhdlər, peymanlar etmişdik, unutdun aqibət,
Qanı, ey zalım, bizimlə əhdü peyman etdigin!?

Cürmümüz noldu ki, bizdən eylədin bizarlıq?
Biz qəmin çəkdik, sən etdin özgəyə qəmxarlıq?
Sizdə adət bumudur? Böylə olurmu yarlıq?
Qanı, ey zalım, bizimlə əhdü-peyman etdigin!?

Çərxtək bədmehrlik rəsmini bünyad eylədin,
Yaxşı adın var ikən, döndün yaman ad eylədin,
Dönə-dönə bizi qəmnak, özgəni şad eylədin,
Qanı ey zalım, bizimlə əhdü peyman etdigin!?

Könlümüz minbə'd zülfünçün pərişan olmasın,
Bağrımız lə'lin həvasilə dəxi qan olmasın,
Bivəfasan! Çeşmimiz yadınla giryan olmasın,
Qanı, ey zalım, bizimlə əhdü peyman etdigin!?

Və'deyi-vəsl ilə aldın səbrimiz, aramımız,
Olmadı bir gün vüsalından müyəssər kamımız,
Keçdi hicr ilə, Füzulidən betər əyyamımız,
Qanı, ey zalım, bizimlə əhdü peyman etdigin!?

Təmamiyi-süxən

Payanə çü yetdi sə'yi-xamə,
Təslim olundu Zeydə namə.

Məktubla Zeyd olub səbükpər,
Əzm eylədi öylə kim kəbutər.

Çün yetdi nigar olan diyarə,
Məkr ilə vüsalə qıldı çarə.

Əfsun ilə urdu sehrdən dəm,
Ta İbni Səlamə oldu həmdəm.

Leylinin eşitdi vəsfi-halin,
Keyfiyyəti-möhnətü məlalin,

Dedi: "Bilirəm nədir dəvası,
Uş yazılı məndədir duası".

Bağlandı onun sözünə ixlas,
Xəlvətgəhi-qürbə qıldılar xas.

Çün Leyliyə Zeyd oldu vasil,
Məqsudini etdi bəxt hasil.

Bir dəm oturub gəlib qiyamə,
Əl urdu rəvan çıxardı namə.

"Tə'viz" dedi vü qıldı tə'zim,
Əvvəl öpüb ondan etdi təslim.

Çün naməni aldı Leyliyi-zar,
Ol namədən aldı buyi-dildar.

Bildi ki, bir özgə qeyddir bu,
Nə nüsxeyi-Əmrü Zeyddir bu.

Çün nameyə qaldı bir nəzarə,
Can kisvətin etdi parə-parə.

Ol feyzi bilib özünə iqbat,
Göz mərdümünə buyurdu filhal

Kim, dürr ala bəhri-çeşmi-tərdən,
Lə'l ala xəzaneyi-cigərdən,

Ol namənin eyləyə nisarın,
Əfzun edə qədrü e'tibarın.

Çün dürcdən aldı dürri-məknun,
Məktubu oxudu bildi məzmun,

Fəhm etdi məaniyü ibarət,
Bildi nəyədir olan işarət.

Canına qılıb itab tə'sir,
Ol namə cəvabın etdi təhxir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love