Bu, Leylinin Məcnuna peyğami-cavabıdır və üzrü itabıdır
What is a masnavi?
Masnavi: a long poem in self-rhyming couplets, usually an epic or a tale.
Bu tərz ilə kilki oldu cari
Kim, əvvəli-namə, nami-bari,
Me'mari-binayi-əqdü peyvənd,
Vəhhabi-ətayi-malü fərzənd.
İzhari-vücud edən ədəmdən,
İcadi-hüdus edən qidəmdən,
Məşşateyi-şahidi-zəmanə,
Sultani-bülənd asitanə,
Bu namə ki, bir figardəndir,
Yə'ni məni biqərardəndir,
Bir sahibi-izzü e'tibarə,
Yə'ni Məcnuni-dilfigarə.
Ey xakbüsati xarbastər,
Kami-dili-təngü dideyi-tər!
Hər tə'nə ki, eyləsən rəvadır,
Səndən xəciləm, üzüm qəradır.
Bəsdir mənə çəkdigim xəcalət,
Şərməndəligimdəki məlamət.
Çün mö'tərifəm ki, var günahun,
Öz lütfünü eylə üzrxahım.
Mən gövhərəm, özgələr xiridar,
Məndə degil ixtiyari-bazar.
Dövran ki, məni məzadə saldı,
Bilmən kim idi satan, kim aldı?
Olsaydı mənim bir ixtiyarım,
Olmaz idi səndən özgə yarım!
Gər töhmətə olmuşam giriftar,
İkrah ilə məndən olma bizar.
Bir dür degiləm ki, ola həkkak
Aldıqda təsərrüfündə çalak.
Gər ibni Səlamə dilfüruzəm,
Şəm'i-şəbü afitabi-ruzəm,
Qanedir iraqdan ala bir nur,
Mən ondanü məndətı ol ola dur.
Dur olsa görər furuğü tabım,
Olduqda yaxın, çəkər əzabım.
Fikr etmə ki, mən nişatməndəm,
Bir dami-qəm içrə paybəndəm,
Nə zəhreyi-seyri-kuçəvü kuy,
Nə tabi-təpançeyi-sərü ruy.
Gahi həvəs eyləsəm fəğanə,
Əvvəl ona istərəm bəhanə.
Ya atavü ana eylərəm yad,
Ya söhbəti-həmnişinü həmzad.
Ger rəxtimi etmək istəsəm çak,
Xəyyatına oluram qəzəbnak
Kim, eyblidir bu damənü ceyb,
Cəhd eylə ki, zahir olmaya eyb.
Gahi tələb eyləsəm vüsalın,
Bilmək diləsəm ki, noldu halın,
Bir çeşmə yana olub rəvanə,
Qüsli-bədən eylərəm bəhanə,
Tənha oluram orada üryan,
Muyı-sərim eylərəm pərişan,
Ayinədə eylərəm nigahi,
Halın görürəm sənin kəmahi.
Boynumda yox özgə tövqdən bar,
Lə'lımdə bulunmaz özgə göftar.
Boynum qolunu dilər həvadan,
Lə'lim ləbini sorar səbadan.
Candan qəmin içrə naümidəm,
Şəmşiri-cəfa ilə şəhidəm.
Qanlı kəfənimdir al pərdə,
Mən gurdəyəm, saqınma ərdə.
Gəl şəm'i-məzarım eylə ahın,
Zibi-ləhəd et qübari-rahın.
Mən bülbüli-baği-firqətəm zar,
Əmma qəfəs içrəyəm giriftar.
Bilmən bu qəfəsdə nola halım,
Sındırdı bəla pər ilə balım.
Bir vəhşi ilə gər etmişəm xu,
Müstövcibi-sərzəniş degil bu.
Vəhşilər imiş səninlə həmdəm,
Həmrəng olubam səninlə mən həm.
Ey aşiqi-müstəməndü məhcur,
Tutğıl məni-müstəməndi mə'zur!
Səbr et neçə gün, ola ki, gərdun
Bu günləri eyləyə digərgun.
Ancaq özünü nizar sanma,
Sərgəşteyi-ruzigar sanma!
Bu şe'ri gər oxusan dəmadəm,
Mə'lumun olur mənim qəmim həm:
Bu mürəbbe' Leyli dilindəndir
Giriban oldu rusvalıq əlilə çak, damən həm,
Mənə rüsvahğımda dustlar tə'n etdi, düşmən həm.
Rəhi-eşq içrə can qıldım giriftari-bela, tən həm,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Əgər tutsam qəmim eldən nihan, səbrü qərarım yox,
Və gər şərhi-qəmi-pünhanım etsəm, qəmgüsanm yox,
Əsiri-bəndi-zindanəm, əlimdə ixtiyanın yox,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Olubdur əşki-xunab ilə gülgun çöbreyi-zərdim,
Yanıbdır atəşi-hicranə cani-dərdpərvərdim,
Cəfayi-çərxi-kəcrəftar əlindən var min dərdim,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Gəhi şövqi-vüsalü gəh bəlayi-hicr ilə zarəm,
Özüm həm bilməzəm dərdim nədir, mən necə bimarəm?
Qəmi-eşq içrə bir dərmanı yox dərdə giriftarəm,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Cüda səndən bəlavü dərdi-hicran ilə tutdum xu,
Qılır hər dəm mənə bidad dord ayru, bəla ayru.
Bəlavü dərdə düşdüm, ruzigarım böylə, halım bu,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Təbibi-eşqə çün izhar qıldım dərdi-pünhanı,
Məni-bimarə mütləq olmadı bir səhhət imkanı,
Əzəldən var min dərdim ki, yoxdur hiç dərmanı,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Füzuli, hər zaman bir tə'n ilə bağrım qılırsan qan.
Əcəb, bilməzmisən kim, eşqdən keçmək değil asan?
Bilirsən, düşmüşəm bir dərdə kim, yoxdur ona dərman,
Bu yetməzmi ki, bir dərd artırırsan dərdimə sən həm?
Təmamiyi-süxən
Yazıldı çü naməyə qəmi-dil,
Zeydə dedi: "Ey həkimi-kamil,
Tə'vizin ilə xoş oldu halım,
Zayil oluban qəmü məlalım.
Xəttin mənə nüsxeyi-səfadır,
Tə'vizin əsər qılır, duadır.
Hər gün gəlü yaz böylə tə'vid,
Ta səhhətə tutmaq ola ümmid.
Bir yazılı nüsxə var məndə,
Billah, belə al onu gedəndə.
Gərçi bilirəm onu ki, xətdir,
Bilməm ki, səhih, ya qələtdir.
İğlaqinə ver kəmali-izah,
Gər var isə səhvi, eylə islah".
Təqrib ilə verdi Zeydə məktub,
Böylə gərək əhli-əqlə üslub.
Məcnunə çü namə oldu vasil,
Dür gördü əqiqinə müqabil.
Məfhumdan etdi kəsbi-məqsud,
Leyli tərəfindən oldu xoşnud.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fuzuli-leyli-ve-mecnun-52
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Xalam Rübabəyə*Xalamgilin həyətində bircə ağac var,
Gəraylı: Yaxşı olur qövm qardaşYaxşı olur qövm ü qardaşEl başına dönim sənin
Təcnis: Məcnun olub səhralara düşmüşəmMəcnun olub səhralara düşmüşəm,Zeydsən Leylinin sorağını gör,
Gəraylı: Nə baxarsan oğrun-oğrunNə baxarsan oğrun-oğrun,Oxşar marala gözlərin,