صیقل آیینه دلها نم چشم ترستهر کرا نمناک تر دیده دلش روشن ترست

Yaşlı göz bir güzgüdür, onda könüllər əks edər,Gözdə yaş artdıqca, qəlbin nuru artar ol qədər.

روز نومیدی مراد از قطرهای اشک جورهبر گم گشتگان در ظلمت شب اخترست

Qətreyi-əşkindən istə naümid olduqda kam,Kim ki, ulduzla gedə görməz o zülmətdə xətər.

گریه کن آب چشمی ریز گر صاحب دلیکآدمی بی اشکی و آهی درخت بی برست

Qəlb varsa, əql varsa səndə, gözdən yaş axıt,Ağlayıb ah çəkməyənlər bir ağacdır bisəmər.

دل که مملو از هوای دوست باشد چون حبابجلوه اش بالای دریای سپهر اخضرست

Intihasız göy dənizdə bir hübabı andırar,Eşqi-cananla dolu bu könlümə salsan nəzər.

چهره زردی نما در عشق کین رنگ لطیفکارسازیهای بازار محبت را زرست

Eşqə düşdün, qoy saralsın surətin, bu yaxşı rəng,Eşq bazarı rəvacın artırar əlbəttə zər.

شمع گر پرورد آتش را سزای خویش یافتنیست خالی از ندامت هر که دشمن پرورست

Şam od ilə tutdu ülfət, aqibət yandı özü,Kim tutarsa üns düşmənlə peşimanlıq çəkər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون حباب از اشک جابر آب دارد متصلتا فضولی را هوای سرو قدت در سرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, kim düşüb bir qəddi-sərvin eşqinə,Bir köpük tək göz yaşı bəhrində sərgərdan gəzər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love