شد چاک چاک سینه و از قطرهای خونافتاد پاره پاره دل از چاکها برون

Sinəm yarıldı, oldu ürək ləxtə-ləxtə xun,Hər ləxtə parə-parə düşüb, oldu sərnigun.

خونست قطره قطره که از دیده می چکدیا هست هر یکی شرری ز آتش درون

Qandırmı damla-damla gözümdən axır müdam,Ya olmuş hər biri şərəri-atəşi dərun?

دادم بذکر لعل تو تسکین دود آهدفع گزند مار توان کرد بافسون

Zikri-ləbinlə eyləmişəm çarə dərdimə,Insanı əfidən qoruyar, adətən, füsun.

آواره تا بکی کندم عقل هرزه کردخواهم مرا بسلسله خود کشد جنون

Əqlim nə vaxtadək məni avara eyləsin,Zəncirə, istərəm ki, məni bənd edə cünun.

بی صورتی قرار ندارد دمی دلمدر کار عشق کم نتوان شد ز بیستون

Cananın əksi olmasa, olmaz qərarımız,Üstün deyildir aşiqə eşq içrə Bisütun.

بر غیر من نمی رسد ای چرخ جور توگویا میان خلق مرا دیده زبون

Heç bir kəsə mənim kimi zülm etmədin, fələk!Ya xəlq içində təkcə məni görmüsən zəbun?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از من مکن سؤال فضولی که چیست حالحال دلم قیاس کن از اشک لاله گون

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Məndən soruşma hali-Füzuli nə yerdədir,Halım bəyan edər hamıya əşki-laləgun.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love