زین ندامت که نشد خاک درت مسکن مناشک از چهره جان شست غبار تن من

حیرت لعل تو بردم بلحد نیست عجبگر شود گلخنی از آتش دل مدفن من

گردباد غم و گرداب بلا نیست شوندچند گردند درین بادیه پیرامن من

ذوق دیدار تو آیینه چه ادراک کندروی چون مه منما جز بدل روشن من

نیست از ضعف بدن ناله من می ترسمکه فتد طوق غمت بی خبر از گردن من

رشته شمع شبستان غمم در آتشمن نه مجروحم و پرخون شده پیراهن من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون نمیرم من ازین غصه فضولی که ز غممردم و یار ندارد خبر از مردن من

Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar,Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.

Həsrəti-ləli-ləbin qəbrə apardım, yox əcəb,Atəşi-qəlbim ilə gülxənə gər dönsə məzar.

Yatdı tufani-bəla, möhnətü qəm girdabı,Oldular indi mənim bəndimə bu çöldə düçar.

Görmək istər üzünü ayineyi-idrakım,Məh camalın niyə görsün sənin, ey gül, əğyar?

Naləmə zəfi-bədən, bil ki, deyildir bais,Qorxuram tuqi-qəmin tutmaya boynumda qərar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, necə mən ölməyim ol qəmdən kim,Qəmdən öldüm də xəbər tutmadı ol nazlı nigar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love