Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa,Kəmtərin bəndəvü kəminə gəda.

Sayiri-kargahi-səbrü sükun,Saliki-şahrahi-fəqrü fəna.

Nə mizacimdə irtikabi-qürur,Nə fəalimdə ehtimali-riya.

Künci-üzlətdə fəqrü faqə iləOlmuşam öylə məhv kim, məsəla:

Mərkəzi-xaki etsə zirü zəbər,Bulamaz gərdimi nəsimi-səba.

Əzl qılmış məni əməllərdənAmili-karxaneyi-dünya.

Qılmazam karü bari-aləmə meyl,Çəkməzəm əzlü nəsb üçün qovğa.

Mənə vermiş cahan qamu fəqrin,Nola ursam cahana istiğna.

Aləmi-üzlətin yeganəsiyəm,Qafdən-Qafə yox mənə həmta.

Surətim fəqrü siyrətim mün’im,Hey’ətim murü himmətim ənqa.

Rif’əti-qədrim iltifat etməz,Gər Süleyman qılırsa ərz əta.

Faniyi-mütləqəm, qəbul etmənMinnəti-Xizr ilə zülali-bəqa.

Deməzəm vəhşiyəm, təbiət iləTalibi-zövqi-söhbətəm, əmma

Bir diyar içrəyəm ki, xəlqindənEyləməz hiç kim mənə pərva.

Kimsə yox dərdim eyləyim izhar,Eyləyim ondan iltimasi-dəva.

Lə’lvəş daş içindədir vətənim,Gül kimi, xarı qılmışam mə’va.

Dün bu hal ilə məhvi-heyrət ikən,Gəldi bir qasidü gətirdi mana

Bir əcəb nameyi-fərəhtə’sir,Məhz hüsni-ibarətü imla.

Zahiri dilpəzirü feyzrəsan,Batini feyzbəxşü ruhəfza.

Nəqşi-xəttində əltəfi-surət,Tərzi-ləfzində əşrəfi-mə’na.

Cilvəgahi-nəzərdə hər ləfzi,Bir pəripeykərü mələksima.

İşvəvü şivəvü kirişmə iləDil edər seydü əql edər yəğma.

Fəhm qıldıqda hüsni-məzmunun,Qıldım onda sürurlər peyda.

Bəndəyi lütf birlə yad etmişHəzrəti-seyyidi-xücəstəliqa.

Ol fələkqədr kim, ona vermişHikməti-Həq kəmali-sidqü səfa.

Zati-paki cəmii-aləmdənŞərəfi-rütbə ilə müstəsna.

Feyzi-elmi ifadeyi-bəşəri,Ona ərvahi-qüdsdən ilqa.

Əslidir nuri-paki-müstəfəvi,Hökmüdür rövnəqi-səriri-qəza.

Elmidir baisi-rəfahəti-xəlq,Fe’lidir mövcibi-rizayi-Xuda.

Az olur bir arada cəm olmaqHökmü elmü səyadətü təqva.

Mir Seyyid Məhəmmədi qazi,Mənbəi-elmü helmü cudü səxa.

[…]

Ey qəzahökm kim, müyəssərdirZatinə iqtidari-izzü əla.

Güli-gülzari-itrəti-nəbəvi,Çəmənarayi-milləti-Zəhra.

Nuri-çeşmi-təmamiyi-sadat,Müqtədayi-cəmii-əhli-zəka.

Mənə təqsir hökmün etmişsən,Demək olmaz bu hökmə hökmi-xəta.

Leyk bir bəndeyi-həqirəm mən,Əməlim əhli-xeyrə xeyr-dua.

Sahibi-üsrətəm, mənə nə düşərKim, olam həmnişini-əhli-ğina?

Məhzi-cəhləm, mənə nə nisbətdirKi, qılam meyl söhbəti-füzəla?

Gərçi əflakə rəğbət eylər xak,Yetməz ə’layə rütbeyi-ədna.

Lütf səndən mənə münasib ikən,Məndən olmaq mütaləbət nə rəva?

Ey Füzuli, bu növ, də’vadə,Məsləhətdir dutam təriqi-riza.

Hal müşküldür onda kim, bir ola,Sahibi-hökmü sahibi-də’va.

Var ümidim ki, ta müəssirlə,Sabitü sayir ola ərzü səma,

Ola hökmi-qəza ilə baqiQaziyi-ğaziyi-xücəstəliqa.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets