Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?
What is a qasida?
Qasida: a long, formal poem of praise or counsel.
Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə feyzdir yenə kim, saldı bağa badi-bahar?
Müzəyyən oldu xəti-səbzə ilə ruyi-zəmin,Lətafəti-xəti-səbz ilə öylə kim, rüxi-yar.
Hicabi-qeybdə hər feyzi-Həq ki, məxfi idi,Cəhanə eylədi lütfi-nəsimi gül izhar.
Səfayi-aləm üçün şahidi-inayəti-HəqRiyazi-dəhrdə ərz eylədi güli-rüxsar.
Səhifeyi-çəmənə yazdı xameyi-səbzə,Xəti-dəlayili-isbati-İyzədi-cəbbar.
Məzahiri-əsəri-rəhmət etdi hər tərəfiKəmali-qüdrəti-Həq fənzuru üluc-əbsar.
Görünsə xəlq rizasi zəmanədən, nə əcəb,Zəmanə surəti-iqbalə oldu ayinədar.
Sipehr minnəti altında olsa dəhr nola,Götürdü ayineyi-dəhrdən sipehr qübar.
Çiraği-bərğ qılıb şəm’i-laləyi rövşən,Sədayi-rə’d qılıb çeşmi-nərgisi bidar.
Tutuşdu heyrət ilə sineyi-zəvil-əfham,Açıldı ibrət ilə dideyi-ülul-əbsar.
Dimağı etdi müəttər həvayi-ğaliyəbuy,Həvayi qıldı müənbər səhabi-gövhərbar.
Zəmirə zövq verib müjdeyi-təvəccöhi-gül,Cahana saldı səfa məqdəmi-nəsimi-bəhar.
Onun kimi ki, bu iqlimə yümni-məqdəm iləBuraxdı zövqü səfa sərvəri-sipehrvüqar.
Güli-hədiqeyi-iqbalü sərvi-baği-hünər,Məhi-sipehri-ədəb, şəhriyari-lütf-şiar.
Mühiti-mərkəzi-dövlət Əyas paşa kim,Mədari-mülkədir iqbali nüqteyi-pərgar.
Sipehrmənziləti kim, buraxsa xakə nəzər,Qılır xəvas ilə xaki zəri-təmaməyar.
Mühithövsələyi kim, gər etsə qətrəyə meylTəvəccöh ilə qılır qətrəyi düri-şəhvar.
Sədaqətində səbati-səadətü iqbal,Siyasətində səvabi-mühacirü ənsar.
Səlah əhlinə helmilə valiyi-müşfiq,Fəsad dəf’inə ədlilə hakimi-qəhhar.
Vücüdi-kamilinə padşahi-aləmdənSirayət eyləmiş asari-səltənət nə ki var.
Cəhanfüruzi görən ol məhi-təmami bilirKi, afitabi-cahantabdəndir ol ənvar.
Əya buludnəzər afitabi-övci-hünərKi, rəsmdir sənə hüsni-xəsailü ətvar,
Kəmali-mə’dələti verdi istiqaməti-mülk,Təbibi-haziqə san kim, irişdi bir bimar.
Münəvvər eylədi iqbalın övliya bürcin,Livayi-ədlin olub övliyayə şəm’i-məzar.
Rəvacbəxşi-təriqi-İmami-Ə’zəm olub,Binayi-şər’ ilə verdin ümuri-mülkə qərar.
Çiraği-təl’ət ilə Kərbəlayə saldın nur,Ol asitanədə qıldın düri-niyaz nisar.
Təmamiyi-üməradən sənə müsəlləmdirRiayəti-nəsəbü şər’i-Əhmədi-Muxtar.
Yetər bu əcr sənə ol zaman ki, ərz olunurCəza üçün Həqə bir-bir səadəti-əbrar.
Xilafi-qeyr nəsib oldu heyni-hökm sənəZiyarəti-hərəmi-paki-Heydəri-Kərrar.
Kim, ol xəlifeyi-rabe’dürü münasibdirSənə kim, hakimi-rabe’sən ona qürbi-civar.
Şəha, səadəti-iqbalınadır əhli-dua,Cəmii-əhli-cahan, kəmtərin Füzuliyi-zar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fuzuli-ne-lutfdur-yene-kim-buldu-sebzeden-gulzar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Ey könül, mütləq ibadət qılmayıb, ömrün təmamEylədin sevdayi-zülfi-hər pərirüxsarə sərf.
Xirədməndi ki, daim aləmi-elm içrə seyr eylərXirədməndi ki, daim aləmi-elm içrə seyr eylər,Əsalibi-fünuni-şe’rdən, əlbəttə, qafildir.
Padişahi-mülk, dinarü dirəm rüşvət veribPadişahi-mülk, dinarü dirəm rüşvət verib,Fəthi-kişvər qılmağa eylər mühəyya ləşkəri.
Sədayi-ney həram olmaz, dedin, ey sufiyi-cahilSədayi-ney həram olmaz, dedin, ey sufiyi-cahil,Yelə verdin xilafi-şər’ilə namusun islamın.
Poems by other poets · Nature and spring
Əlminnətəlillah ki, bahar açdı niqabın,Gün çıxdı, üzü güldü gülüstanə səhabın,
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,