گلرخا، نوش لبا، سیم برا، سرو قداما بدا قبلک ما فیک من الحسن بدا

من نه اینم که دهم غیر ترا در دل رهاکره الشرک فلا اشرک ربی احدا

در راه عشق بتان بود تردد دشوارکیف لا احمد من سهل امری و هدا

ذوق عشقت که ز روز ازلم همره بودطاب لی یجعله الله رفیقی ابدا

گم شدم در طلب کعبه مقصود ای خضربمن گم شده راهی بنما بهر خدا

نقد جان نیست روا صرف شود بی وجهیبنما بهر خدا روی که سازیم فدا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چند پرسی که چه شد حال فضولی بی منچه شود حال کسی کز تو فتادست جدا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love