نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیمایی
What is a ghazal?
Ghazal: a lyric poem of couplets (beyts) on a single rhyme. The closing couplet is the maqta: there the poet signs with a pen name.
نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیماییرفیقی با تو می باید نداری تاب تنهایی
Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən,Yox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.
شدم رسوا برافکن برده از رخسار عالم رابخود مشغول کن یکدم نجاتم ده ز رسوایی
Rüsvay oldum, ey sənəm, qaldır üzündən pərdəni,Məndən ayır xəlqin gözün, cəzb et o gülrüxsarə sən.
رخت را تا ندیدم از تو نامد صد بلا بر مننمی دانم بنالم از تو یا از نور بینایی
Mən görmədən rüxsarını dərdə deyildim mübtəla,Hüsnünlə saldın, ey pəri, qəlbi yeni azarə sən.
ز پا افتاده ام وز سرگذشتم در ره عشقتمسلم گشت بر من رسم و راه بی سر و پایی
Eşqin yolunda keçmişəm başdan, ayaqdan düşmüşəm,Rəhm et, məni-biçarənin dərdinə qıl bir çarə sən.
از آنم دل نشد جایی مقید ماند سرگردانکه من هر جا که دیدم دل ربایی بود هر جایی
Var vəchi sərgərdən olub, bir yerdə durmazsa könül,Ey gül, onu bülbül kimi təslim edibsən xarə sən.
نه چون رویت گلی بشگفت در گلزار محبوبینه چون قدت نهالی زد سر از بستان رعنایی
Yoxdur sənin qəddin kimi bir sərv, sərvistan ara,Rüxsarın ilə vermisən zinət gülə, gülzarə sən.
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی چند در بند ریا باشی بحمداللهکه ترک دین و دل کردی نهادی سر به شیدایی
Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bəsdir, Füzuli, uyduğun əhli-riyanın felinə,Bir aşiqi-şeyda olub, ver könlünü dildarə sən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fuzuli-qezel-400
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Səni xatırlaram ömrün başında,Barmağın son dəfə dəyəndə simə.
YazıqdırHavayı həvəsə ciyərin yaxma,Ərənlər verdiyi gözə yazıqdır.
Haqq al-Yaqin, chapter 6حقیقت- ممکن امری است اعتباری که عقل بر وفق خویش از ادراک وجود و عدم به هم درذهن ترکیب کند، و چون به نهایت طور خویش رسد که مبداء طور کشف است حکم کند بدانکه اعتباریات را در خارج وجودی نیست: ان هی الا اسماء سمیتموها انتم و آباءکم.حقیقت- جسم وجسمانیات از جواهر و اعراض به جملگی از امور اعتباریاند، به حقیقت وجود خارجی ندارند: کمثل عیث اعجب الکفار نباته ثم یهیج فتراه مصفرا ثم یکون حطاما.
OlurEşq odına düşdüm, çəkdim cəfalar,Dünyada səfasız nə yaman olur,