اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بودعاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت

از طفولیت چو بگذشتم اسیر غم شدمبعضی آن هم در خیال عالم فانی گذشت

آخر عمرم که ایام صلاح است و ورعدر ندامت صرف گشت و در پشیمانی گذشت

آه ازین عمری کزو ذوقی ندیدم هیچ گهغافل از کیفیت لذات روحانی گذشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice