در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت

Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb,Əridib şəmi məhəbbət odu, qovğayə salıb.

یافت از نکهت زلف تو خبر آهوی چیننافه مشک خود از شرم بصحرا انداخت

Zülfünün ətrini dərk eylədi ahuyi-xütən,Şərmdən nafeyi-mişkinini səhrayə salıb.

تا ز دیدار تو مانع نشود چشم پرآبخواب را در نظرم کشت بدریا انداخت

Uyğu məhrum eləyirdi məni gül çöhrəndən,Öldürüb göz yaşım axır onu, dəryayə salıb.

رشک رخسار تو زد بتکده ها را بر همآه من غلغله در گوش مسیحا انداخت

Gül yanağın həsədi bağladı bütxanələri,Ahimin atəşi min lərzə Məsihayə salıb.

برگشادی بسخن صد گرهم چون سبحهعقد دندان تو بر رشته تقوا انداخت

Ağzın açdıqda, sədəf tək düzülər incilərin,Yüz düyün zöhdüm ilə rişteyi-təqvayə salıb.

خواست آزار خود از ناوک آهم گردونکه غم عشق توام بر دل شیدا انداخت

Ah oxundan, görünür, çərx xilas olmaq üçünCəm edib eşqü qəmin bu dili-risvayə salıb.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سرورا از نظر انداخت فضولی چون مایک نظر هر که بر آن قامت رعنا انداخت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, dəxi gülzardə baxmaz sərvə,Nəzərin kimsə ki, ol qaməti-rənayə salıb.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love