در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت

یافت از نکهت زلف تو خبر آهوی چیننافه مشک خود از شرم بصحرا انداخت

تا ز دیدار تو مانع نشود چشم پرآبخواب را در نظرم کشت بدریا انداخت

رشک رخسار تو زد بتکده ها را بر همآه من غلغله در گوش مسیحا انداخت

برگشادی بسخن صد گرهم چون سبحهعقد دندان تو بر رشته تقوا انداخت

خواست آزار خود از ناوک آهم گردونکه غم عشق توام بر دل شیدا انداخت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سرورا از نظر انداخت فضولی چون مایک نظر هر که بر آن قامت رعنا انداخت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love