عمریست که از بنفشه و سنبل باغدادست مرا دولت وصل تو فراغ

روشن شده از نظاره چشم تو چشمتر گشته ببوی چین زلف تو دماغ

Çoxdandır vüsalın dövlətilə mənAyrıldım bənəfşə, sünbül, çəməndən.Üzünə baxdıqca gözüm nurlanır,Saçının ətriylə ruhlanır bədən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation