Kitabi-həyat
Bir nişangahi-fəlakətdir sərasər xakdan,Tiri-cansuzi-bəlayayə nişandır xakiyan.Gördüyün əncümmüdür pirayəbəxşi-asiman?Tiri-möhnətdən dəlinmiş, göz-göz olmuş, kün-fəkan,Dəsti-cəlladi-qəzadən zəxmdar olmuş cahan.Şol fəzadə seyr edən sanma səhaibparədir,Ahi-şivəngahi-candır, dərddən min parədir,Hadiya, hüzni-ümumi çəkmədən dil yarədir,Yox məsərrətdən əsər, möhnətşüar olmuş cahan.Sanma barandır yağan matəmgəhi-ünsiyyətə,Halımız tə’sirbəxşi-qəm olub qüdsiyyətə,İştə ağlar qüdsiyan əhvali-insaniyyətə,Bizdə asari-mürüvvət hissi yox cinsiyyətə,Bir sürü cəllad əlindən əşkbar olmuş cahan.Teyri-sərvistani-qüdsüz, olmuşuz zibi-qəfəs,İstəriz azad olaq zindani-qəmdən bir nəfəs,Qiyməti-hürriyyəti təqdir edir əhrar, bəs -Zülmə, istibdadə insaniyyət eylərmi həvəs?Ah kim, dəsti-sitəmlə təngü tar olmuş cahan!Zibi-zindani-səfalətdir tərəqqipərvəran,Zivəri-baği-səadətdir dənaətgüstəran,Dari-zülm olmuş cahan, yoxdur ədalətdən nişan,Təlxi-abi-cövr ilə aludədir nasutiyan,Tabdari-mə’dələt olmazmı gülzari-cahan?Ey həqiqət, zəhrin ilə təlxdir vicdanımız,Tiri-möhnətbarına san kim, hədəfdir canımız,Bəhcətabad olmadı bir an dili-viranımız,Rəhgüzari-qəm deyilmi bu xəyalistanımız?Rəhrövi-mülki-fənayə rəhgüzar olmuş cahan.Boylə söylər "Məntiqüt-teyr"i* bilən guyani-raz:Şol gözlər quşlar deyil bica yerə şivəntəraz,Hər kəs öz alamına bir şivə ilə növhəsaz,Sevgili quşlar, qılın dəsti-cəfadən ehtiraz,Bir bölük səyyaddən bizarü zar olmuş cahan.Nəğmərizi-ibtihac ikən çəməndə bülbülan,Ərzi-rüxsari-lətafət eyləyirkən qönçəgan,Tündbad əscək olur gülşən vərəqrizi-xəzan,Laneyi-həsrətdə qərqi-hüzn olur gülpərvəran,Bir müğilangahi-möhnətdir çəmənzari-cahan.Sahəpirayi-çəmən olmuş ərusani-bəhar,Gülmüdür? Yox, hər biri bir çöhreyi-huriüzar,İştə qılmışdır fələk təslimi-ağuşi-məzar,Madəri-namehribandır ruzgari-kəcmədar,Ey bəsa ahuyə şiri-canşikar olmuş cahan.Bir vücudu eyləyir bir arifi-hikmətnümun,Calisi-təxti-maarif, zivəri-ərşi-fünun,Dəsti-səyyadi-əcəldə axır eylər sərnigun,Kəşfi-əsrari-cahanda aciz olmuş arifun,Həddi-əqli-muşikafə sığmaz əsrari-cahan.Qəmfəza bir mənzərə təşkil qılmış kainat,Sərnüma olmaqda hər dəm qəmli-qəmli faciat,Təlx bir mə'na ilə ləbrizdir cami-həyat,Saheyi-vəhşət deyilmi kainati-hadisat?Cəngi-fitriyyi-bəşərçin karzar olmuş cahan.Xameyi-möhnətnəvisim qəlbi-səngi mum edər,Şe'ri-cansuzum fərəhpərvərləri məhmum edər,Qəm nədir dərk etməyən qafilləri məğmum edər,Bu məsaibgahi-dəhrin nolduğun mə'lum edər.Möhnətü yə'sü ələmlə dilfikar olmuş cahan.Ey qələm, bəsdir əritdin qəlbi-riqqətpərvəri,İştə təsvir eylədin bir lövheyi-yə'savəri,Neyləyək, övraqi-möhnətdir həyatın dəftəri.Məktəbi-qəmdə şu dərs olmuş lisanım əzbəri:
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hadi-kitabi-heyat
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
İki şey yarı yardan ayırar:Birisi mövtdür, biri hicran.
Əməli-müxəyyəlEy baği-əməl, açıl, bahar ol,Ey sevgili qönçə, xəndədar ol!
GözlərinQıldı, ey ahu, məni vəhşi qəzali gözlərin,Etdi səhragərdi-cənnət laübali gözlərin.
Gülbərgi-pərişanHəsəd ol millətə kim, aşiqi-həqiqətdir,Xəyalı, fikri-məsaisi kəsbi-izzətdir.
Poems by other poets
Yoxdur aləmdə bir aşiq kim, ola kami rəva,Gər olub, aşiq degil, aşiqdir kami narəva.
GözlərinƏqlimi başımdan etdi təğyirDilbər, sənin bu məstanə gözlərin
Yol istərəmAradım, tapmadım qapusinSaray səndən yol istərəm
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı