Qovala düşmanları!
Qaranlıq içrə qardaşam,Hələ gizlənibdir qızıl gün.Bax, boğsa da səni qaranlıq,Qırmızı səhəri bir düşün.
Zəmanənin tutqun səhəriBizlərə deyir ki, – Gəl bəri.Yetər daxmalarda çəkdiyinSıxıntılar, dərdlər nə üçün?Ayaqlarında var zəncirlər,Nədəndir olubsan dərbədər?
Sənin əməyinlə bəzənirƏlvan ipəklərlə laləzar.Udduğun qanlardır ki, vəzirSarayında qızıl gül açar...Cənnət bağ içrə tikdiyinSaraylarda yatar hər zəngin.Tozlu, yırtıq çadır çöllərdəAğız açıb səni çağırar.Nəsim zənginləri oxşarkənAğ yel çadırını qabardar.Yetər o tutduğun ol qan, qurum,Qazdığın quyu bir uçurum.Göy sular üstündə çırpınanSənsən polad kimi yaradan.Sənin udduğun toz, torpaqlar...Qızıl, gümüş olub toplanar...Gecə sona çatıb, gündüzdür,Həqayıq yolu bax, düm-düzdür...Qursanları yurddan çıxardıb,Qovala, qovala, suya tök,Alqışlasın səni mavi göy.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hebib-sahir-qovala-dusmanlari
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Döndü murad üzrə fələkDövran bizimdir bu gecə
Hər nə kim almaq dilersən, al ilə gəl məndən alHər nə kim almaq dilersən, al ilə gəl məndən al,Aldanıram mən sənə, sən hər necə edərsən al.
CananımınFələk rəğminə bir nəzərGörsəm üzün cananımın,
Məhəmməd bəy Arifə cavabMən kimi xəstəyə əlbəttə ki, həmam gərək,Necə kim aşiqə bir yari-güləndam gərək.