Sazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.Sönsə də ellərin yanar çırağı,Alovlu günəşə bax, sönməz qaldı.

Şərqdən qopan əvvəl ölüm tufanı,Dağa, daşa çırpdı, dağıldı, getdi.Sellərin aşdığı, daşdığı yerdə,Yenə lalə açdı, göy otlar bitdi.

Quruca çöllərdə avara gəzdim,Batlaqlara cumdum, palçığa batdım.Aç qapını ana, yenə də gəldimDağları aşaraq, Vətənə çatdım.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland