Ana
Təbriz kədərliydi, sən ağlayırdın,Gecəydi biz səndən ayrılan zaman,Pərişan görkəmin, o son sözlərinBir an xatirimdən çıxmamış, inan.
Adını dilimə gətirəndə mən,Sanki, alov alır dodaqlarımı,Yaxın gəl, yaxın gəl öpüm üzündən,Öpüm rəngi qaçmış yanaqlarını.
Elə məlul-məlul baxma üzümə!Baxışın qəlbimə od saçır sənin.Sən yalqız deyilsən, sıxma qəlbini,Böyük bir xalqın var, böyük vətənin.
O xalqın, o elin qızısan sən də,Onun qüdrəti də, şöhrəti də var.Qəhrəman ölkəmiz sarsılmamışdır,Soyub taladısa onu yağılar.
Bilirəm, çox sıxır səni ayrılıq,Əsarət dünyası başına dardır.Lakin unutma ki, hər bir gecəninMin bir şüa saçan gündüzü vardır.
Əlimdən nə gəlir? Demə bir daha,Demə ki, qocayam, saçlarım dümağ.Vətən öz qəhrəman oğlu, qızınıHər zaman, hər zaman gənc saxlayacaq.
Alnının xətləri, bəyaz saçlarınKeçmiş həyatından bir yadigardır.Hörmət o saçlara, nifrət keçmişə,Bu günün öz adı, mənası vardır.
Qalx ana, qalx ana! səni döyüşəÇağıran öz qızın, öz vətənindir.Bax, yanır odlarda odlar diyarı,Bu Vətən, bu torpaq, bu el sənindir!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hekime-billuri-ana-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Dənizin əzəmətinə daldım,Qüdrətinə heyran qaldım,
Cümə günü doğulmuşamKeçmişdə cümə günü anadan olan uşağın*ağırlığı qədər taxıl çəkib paylayarmışlar.*
Qaçağı el saxlarQaçağı el saxlar, el bilir bunu,Elə şairi də eli saxlayar.
Sevdiyim insanlarÜrəyimin həmdəmidir,Mənə könül məlhəmidir,
Poems by other poets · Homeland
Anası bilinmir, dədəsi dörddü,Bumunun kölgəsi tutar dünyanı.
Oğlum Əhməd Tofiqə vəsiyyətimBizim də ölkədə Əhməd, gələr bir oylə zaman,Hüquqa malik olur millət, gülür vətənim.
BayatılarMən aşiqəm, Qarabağ,Şəki, Şirvan, Qarabağ.
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idiXoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,