بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی

من نه آنم که از این قید خلاصی یابمکه فتوح است مرا بند چنین دلبندی

نه چنان جان به سر زلف تو پیوست که بازبا بدن روز قیامت بودش پیوندی

در گذشتی ز شرف سرو سهی از طوبیقامتت سایه اگر بر سر سرو افکندی

باغبان گر گل رخسار تو دیدی دیگرگل نکشتی ز نو و شاخ کهن برکندی

حسن خوبان جهان در نظر آوردم منبجز از روی تو دیدم همه را مانندی

می‌کند بوی خوشت پرورش روح چنانکشیر مادر نکند پرورش فرزندی

چون نیم لایق وصل تو بدان خرسندمکالتفاتی بود از دور به هر یک چندی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرد کویت مدد چشم همام است و برینمی‌کنم یاد به خاک قدمت سوگندی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring