ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری

نی این چنین نسیمی از گلستان نیایدمعلوم شد ز بویت کز هم‌دمان یاری

بر منزلی گذشتی داری از او نشانیچون زلف مشک بارش خوش بوی بی‌قراری

بویی که روح بخشد دل را فتوح بخشداز زلف یارم آید ای گل تو آن نداری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون قامتش خرامان گردد میان بستانآنجا تو خود که باشی ای سرو جویباری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love