روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را

دامن خرگه براندازد به شب‌ها تا مگرگم‌رهی در منزل او باز یابد راه را

رهنمایان فلک با شب‌روان ره گم کنندترک من گر برنگیرد دامن خرگاه را

گر شبی در زلف مشکین، روی را پنهان کندرهبری را برفروزم شعله‌های آه را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یوسف مصری اگر حسنی بدین سان داشتیعکس رویش پر مه و خورشید کردی چاه را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets