این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

از حسن خلق همچو بهشتی مزینندیا بند روح روح چو در خویش بنگرند

در بحر فکر غوطه زنانند روز و شبتا ره به سوی گوهر معنی همی‌برند

مرغان عرش بسته دام طبیعتنداز سدره بگذرند چو زین دام برپرند

در جوی و حوض تیره شد آب حیات علماصحاب نوق آب ز سر چشمه می‌خورند

رغبت بدین مآرب دنیا کجا کنندقومی که در موارد تسنیم و کوثرند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در حسن قدسیان برمد ذهن ما ولیاین شاهدان با نمک از خاک دیگرند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice