قومی که ره به منزل خوبان همی‌برنداقبال مایه‌ای‌ست که ایشان همی‌برند

جان می‌برند تحفه به نزدیک یار خویشخرما به بصره، زیره به کرمان همی‌برند

جان را در آن دیار چه قیمت بود ولیسهل است چون به پیش کریمان همی‌برند

دل برگرفته‌اند از این خاک‌دان چو خضرتا ره به سوی چشمهٔ حیوان همی‌برند

خود را نگاه دار ز دیوان راه‌زنکانگشتری ز دست سلیمان همی‌برند

مغرور علم و طاعت و تقوی خود مشوکانجا از این متاع فراوان همی‌برند

چوگان و دست و پنجه مردان بهانه‌ای‌ستاین گوی را به بخت ز میدان همی‌برند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هان ای همام بنده مردان عشق شوکایشان رهی به مجلس سلطان همی‌برند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love