از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را می‌دهد نور

تو را از آرزوی صورت خویشگهی آب است و گه آیینه منظور

شرابی در دو لب داری که چشمتز بویش روز و شب مست است و مخمور

به دور چشم مست دل فریبتنماند زاهد صد ساله مستور

به عقبی گر چنین باشند خوباننیاساید بهشتی از لب حور

ملامت چون کنم دیوانه‌ات راکه گر عاقل بماند نیست معذور

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نمی‌بیند همامت بی‌رقیبانعسل خالی نمی‌باشد ز زنبور

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love