Analar
Elə ki, balalar gəlir dünyaya,O gündən hey ölçüb-biçir analar.Mahnı da oxuyur, şeir də deyirBəstəkar analar, şair analar.
Dözür hər əzaba o bilə-bilə.Yaşayır, sirrini salmadan dilə.Vaxt olur, qaldırıb ağını beləŞərbət əvəzinə içir analar.
Unudub illərin yorğunluğunu,Həyatda dincliyi, evdə yuxunu:Sevincin azını, qəmin çoxunu,Yükün ağırını seçir analar.
Alnında zamanın açdığı qırışBaşına qar töküb, qar ələyir qış.Odun istisindən aralanmamışSuyun soyuğundan keçir analar.
Özüm də bilmirəm, Hüseyn niyəBaşımın tüstüsü çəkilir göyə?Torpaqmı anasız qalmasın deyəTorpağın qoynuna köçür analar?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/huseyn-arif-analar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Dilbər, sənin ol gülşən-ü gülzarına qurban,On dörd gecəlik ay təki ruxsarına qurban,
BilməyəOl deyil şair ki, şeirin ehtiramın bilməyə,Dəvayi-şeir eyləyə, amma məqamın bilməyə.
DilbərSallanıban yüz naz ilənBu seyrana gələn dilbər
Bənzəyir cənnətə yazi-növbaharBənzəyir cənnətə yazi-növbaharXassə ba ruyi xoşi gülizar.