Anamı xatırladım
Çən ötdü, çisək köçdü,Güllər açıb gülüşdü,Sevgilim yada düşdü,Bağlara baxanda mən.
Döşdə dincimi aldım,Sübhün seyrini daldım.Babamı yada saldım,Dağlara qalxanda mən.
Qarlı zirvələr aşdım,Haraları dolaşdım.– Ana! – deyə dil açdım,Canım darıxanda mən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/huseyn-arif-anami-xatirladim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yağışın hökmündən, selin gücündənQara oynayanda torpaq neyləsin?
Kiməm mənBir binayam, kərpicləri sökülmüş,Bir çələngəm, çiçəkləri bükülmüş,
Üzdüm əlimiQayalar qanından qızaranda da,– Yazıq qartal! – deyə qəhərlənmədim.
Heyif sənə sərin meşə, buz bulaq...Kür qırağı, Qarayazı, göy çəmənQoşa palıd,
Poems by other poets
Vurulur meydanda sinci-dəf,Vurulur meydanda sinci-dəf,
İşçiƏyilsin səcdənə yıldızlar, aylar,Sənsən dünyaların fəxri, şöhrəti.
BilməyəOl deyil şair ki, şeirin ehtiramın bilməyə,Dəvayi-şeir eyləyə, amma məqamın bilməyə.
Həcv: Qayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanıQayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanı,Buraxdın şahidi-üqbanı, tutdun xeyri-dünyanı