Bir adətdir şairlərdə, sevgilim!
Yadımdadır yanında ilk zaman mənDanışmayıb dərin fikrə gedərkən,Kədərlənib soruşardın: – Nə oldu,Nədən yenə nitqin belə tutuldu?Deyərdim ki, düşmə dərdə, sevgilim!Vəcdə gəlib öz qəlbini dinləməkBir adətdir şairlərdə, sevgilim!
Gecə yarı dincəlməyib yataqda,Asta-asta gəzinəndə otaqda,
Kədərlənib soruşardın: – Nə oldu,Səhər deyir, dincəlsənə nədir bu?Deyərdim ki, düşmə dərdə, sevgilim!Vaxtlı-vaxtsız yuxusundan ayılmaqBir adətdir şairlərdə, sevgilim.
İllər ötdü, dəyişmisən daha sən,Oxuyursan ürəyimi gözümdən.– Yazım! – deyə mən dinəndə nə zamanÖz əlinlə dəftərimi açırsan,Gah axşamdan otursam da sübhədək,Düşməyirsən daha dərdə, sevgilim!Bilirsən ki, belə hallar əzəldənBir adətdir şairlərdə, sevgilim!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/huseyn-arif-bir-adetdir-sairlerde-sevgilim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Zakira, eşitdim təzə bir xəbərHəqiqətdə qoydu məni xeyli mat
MənəGün tək parladı, çıxdı qəsrdən,Gözümə göründü mahtab mənə,
Gəraylı: Ellər yaylaqdan qayıtdıEllər yaylaqdan qayıtdıNə yatubsan, oyan yarım
Əfsus ki, yarım gecə gəldi, gecə getdiƏfsus ki, yarım gecə gəldi, gecə getdi,Heç bilmirəm ömrüm necə gəldi, necə getdi.