Qocalıq
Ömrün baharından gözün doymamışQış kimi üstünü alar qocalıq.Qapıdan içəri buraxmasan da,Bacadan özünü salar qocalıq.
Çəkər ağ əlini qara saçına,İnci tək dişlərə tapılmaz çara.Çoxları əlindən gəlsə də zara,Əzəlki hökmündə qalar qocalıq.
Çəkilər insanın nuru gözündən;Güc qolundan gedər, taqət dizindən.Hüseyn, saz tutub, demə özündən,Sənə də əlini çalar qocalıq.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/huseyn-arif-qocaliq-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Gəlin
Gecə-gündüz istəyirəm mən səni,Hamı dünyanın malınca gəlin.
Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı narınaYarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı narına,Yarəb, nə zat imiş ki, məni çəkdi darına?
Xana müraciətMəni yardan ayırdılar,Sənə olsun xəbər, xanım
Gəraylı: Yaxşı olur qövm qardaşYaxşı olur qövm ü qardaşEl başına dönim sənin