Ömrün baharından gözün doymamışQış kimi üstünü alar qocalıq.Qapıdan içəri buraxmasan da,Bacadan özünü salar qocalıq.

Çəkər ağ əlini qara saçına,İnci tək dişlərə tapılmaz çara.Çoxları əlindən gəlsə də zara,Əzəlki hökmündə qalar qocalıq.

Çəkilər insanın nuru gözündən;Güc qolundan gedər, taqət dizindən.Hüseyn, saz tutub, demə özündən,Sənə də əlini çalar qocalıq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets