دانی که چرا طفل به هَنگامِ تَوَلّدبا ضَجّه و بی تابی و فریاد و فَغان است

با آن که بَرون آمده از مَحبَسِ زه دانو امروز در این عرصهٔ آزادِ جهان است

با آن که در آن جا همه خون بوده خوراکشوین جا شِکَرَش در لب و شیرَش به دهان است

زان است که در لوحِ اَزَل دیده که عالمبر عالمیان جایِ چه ذُل و چه هَوان است

داند که در این نَشئه چه‌ها بر سرش آیدبیچاره از آن لحظۀ اوّل نِگران است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets