Didilər bu əcəb insan mudur ki,Ya adəm ṣurətində can mudur ki

Məlaik dəxi bu hüsnilə olmazƏcəb bu can canan mudur ki

Bu dünya xalqına hic bəñzəməz buBizə Haqdan əcəb mihman mudur ki

Yüzinə baqmağa gözlər doyulmazƏcəb bu bir ulu sultan mudur ki

Qoxusı can dimağın tazə qıldıṢacı müşki bigi ya reyhan mudur ki

Ay alnı nuri rövşəndür günəşdirƏcəb yüzi mah-i taban mudur ki

Gözinə baqıcaq canlar üzilürƏcəb cadu mudur fəttan mudur ki

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ṣacı ẓülmət yañağı nura bəñzərDodağı çeşməi heyvan mudur ki

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets