Ey səba, degil məhəl tapsan güli-xandanımaKim, düşüpdür atəşi-ğəm laləyanlıq canıma.

Bəs ki, atəşnak yüzün vəsfidür sözüm mənüm,Yoq əcəb gər düşsə od bu dəftərü divanıma.

Vəh ki, (bir) bədmehr ilən düşmiş sərükarım yenəKim, əgər ölsəm xuda bilür ki, yadməz yanıma.

Sürmə qılğaylar məlaik asitanın gərdini,Gər qədəm qoysan şəbi bu külbəyi-əhzanıma?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Həsrətindən verdi can yüz dərd ilə qul Kişvəri,Bildürün, ey dustlar, halım mənim sultanıma.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring