Pozulaydı səffi-təndən rişteyi-can, kaş ki,Getməsəydi əldən ol zülfi-pərişan, kaş ki.

Göydürürdü bərqi-afətxirməni-ömrüm təmam,Qalmasaydı könlüm içrə daği-pünhan, kaş ki.

Ta ki, bilsünlər mənüm halimni əhli-ruzigar,Əbri-möhnətdən yağaydı mövi-tufan, kaş ki.

Bir nəfəs qalmış həyatımdan yüzünə müntəzir,Can gedər çağda nəsibim olsa iman, kaş ki.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gər pərilər birlə budur aşinalıq Kişvəri,Doğmasaydı anadan fərzəndi-insan, kaş ki.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets