کاشکی انگشتوانش بودمیتا در انگشتش همی فرسودمی

تا هر آنگاهی که تیر انداختیخویشتن را کج بدو بنمودمی

تا به دندان راست کردی او مرابوسه‌ای چند از لبش بربودمی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love