از رسول بزرگ، واعظ شهرگفت روزی حکایتی خندان

که به روز قیام حی قدیمچون دهد امتزاج چار ارکان

هرچه از کافر و مسلمان هستجمع گردند با تن عریان

می‌کند جبرئیل از مخلوقرده‌هایی جدا ز پیر و جوان

هرچه پیر است سوی نار بردهرچه باشد جوان برد به جنان

پیره زالی کریه و بد منظرگفت با واعظ ای خجسته‌ بیان

این حدیثی که نقل فرمودیز آن رسول بزرگ هر دو جهان

شامل حال ما اگر باشدتیز بر ریش مردم نادان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets