شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست

اگر ز علت پیری ز مردی افتادیبه عاریت بر خاتون ز . . . خر بفرست

ور این دو جنس که گفتم نیافتی آنگهبده به غیر و ستان مزد خویش زر بفرست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets